Hoe deze boodschap bij mij kwam
Gisteren lag ik bij de acupuncturist op de behandeltafel. Terwijl ik daar in rust lag, bleef het woord zelfzorg door mijn gedachten gaan. Ik kon het niet loslaten.
Al snel voelde ik dat Hieronymus aanwezig was. Vanuit die verbinding ontstond een boodschap over wat zelfzorg werkelijk betekent. Niet alleen voor mij persoonlijk, maar voor ons allemaal. Daarom wil ik zijn woorden graag met jullie delen.
Wie is Hieronymus?
Hieronymus is een gids uit de spirituele wereld die zich aan mij bekend heeft gemaakt als een gewijd wezen van licht. Hij komt universele wijsheden brengen, zodat ik deze mag ontvangen, vertalen en doorgeven.
Onze verbinding voelt vertrouwd en lijkt verder terug te gaan dan dit leven. Daarover vertelde hij mij:
“Ik heb vele gedaanten gekend. Wij hebben in eerdere levens tijd met elkaar doorgebracht, daar waar geloof, spiritualiteit en alchemie elkaar kruisten.
Ik was een gewijd man—gewijd aan God en aan de heilige leringen die naar de aarde zijn gebracht. Er zullen nog vele leringen volgen, zodat jij ze kunt ontvangen, vertalen en doorgeven.”
Wie Hieronymus tijdens zijn verschillende levens precies is geweest, weet ik (nog) niet. Daarom verbind ik hem niet aan één historische persoon. Voor mij is vooral voelbaar dat zijn boodschappen met aandacht ontvangen en gedeeld willen worden.
Dit is de eerste wijsheid die ik op deze manier een plek geef.
De boodschap van Hieronymus
Over zelfzorg valt het volgende te zeggen;
Jullie mensen denken vaak dat zelfzorg vooral bestaat uit jezelf verwennen met mooie spullen, vakanties, lekker eten en uitjes. Niet dat deze dingen niet goed voor je kunnen zijn, maar ze worden regelmatig ingezet om juist niet werkelijk aan zelfzorg te hoeven doen. Dan hebben we te maken met vlucht- of troostgedrag.
Want is ware zelfzorg niet het hervinden van de eenvoud, het zoeken naar balans en het vinden van rust? Is de eenvoud, waarin alle kracht verscholen ligt, niet beter voor de mens dan al het vertier om hem heen? En is dat vertier soms niet een vlucht?
Weet de mens eigenlijk nog wat eenvoud is? Dat is een heel belangrijke vraag. Waarom is men zo geprogrammeerd geraakt dat troost wordt gebruikt om de eenvoud te omzeilen? Daar waar de eenvoud verscholen ligt in de natuur en de stilte, zoekt de mens juist de drukte en de buitenwereld op. Dat is onlogisch en drijft hem steeds verder van zijn kern af.
Echte zelfzorg vraagt om inkeer. Zij vraagt ons te beseffen dat buitensporig vertier weinig te maken heeft met balans of met gelukkig zijn met onszelf. Het gaat erom dat wij onszelf omarmen om wie we werkelijk zijn, in plaats van daarvan weg te blijven.
Ware zelfzorg is van jezelf houden van binnenuit. Het is niet jezelf voortdurend verwennen of troosten met dingen van buitenaf.
Dit is een stroom die de mens te lang niet werkelijk heeft gezien en waarin nu verandering in mag komen. Het vraagt moed om te erkennen dat de weg die jullie hebben bewandeld niet langer de weg is die voor zelfzorg en zelfbehoud zorgt. Veel keuzes zijn voortgekomen uit pijn en trauma en zijn vervolgens binnen het collectief als normaal beschouwd.
Zo is een grote kluwen van chaos ontstaan, die zich nu langzaam begint te ontrafelen.
Wat heeft de mens werkelijk nodig om gelukkig en volwaardig mens te zijn? Wat maakt hem gelukkig? Zijn het de spullen, het materiële, de ander en alle verwachtingen? Of is het juist de eenvoud die voor lichtheid, vreugde en innerlijke ruimte zorgt?
Ware schoonheid bevindt zich in de ziel.
De tijd is aangebroken waarin de ziel steeds verder naar de voorgrond zal treden. Dit gebeurt simpelweg omdat ons bewustzijn zich verruimt en wij ons steeds moeilijker kunnen vereenzelvigen met een leven dat uitsluitend wordt geleid door het ego en het hoofd.
Wij zijn ziel. Wij zijn onsterfelijk.
Dat besef brengt ons in deze tijd naar een steeds sterker verlangen naar eenvoud, zonder opsmuk. Tegelijkertijd zien we bewegingen rondom duurzaamheid (een vorm van eenvoud) en horen we goeroes en anderen verkondigen wat je wel of niet moet doen, wie je zou moeten zijn en wat je wel of niet zou moeten eten.
Maar waar komt de behoefte vandaan om het voor een ander beter te weten? Komt zij voort uit pijn, trauma of angst? Is zij een vorm van vlucht- of troostgedrag? Of komt zij werkelijk voort uit zelfzorg? Is dit de weg naar eenvoud?
Ware leiding komt van binnenuit, niet van buitenaf. Keer daarom naar binnen en vind daar het antwoord—in rust en in stilte. Dat is pure zelfzorg in haar meest eenvoudige vorm.
Was getekend,
Hieronymus
Wat deze boodschap mij laat zien
Deze boodschap nodigt mij uit om bewuster te kijken naar de oorsprong van mijn keuzes. Kies ik iets omdat het mij werkelijk voedt, of zoek ik afleiding van onrust, pijn of iets wat ik liever niet wil voelen?
Voor mij ligt ware zelfzorg in het herstellen van de verbinding met mezelf. Door stil te worden en naar binnen te keren, kan ik beter voelen wat ik werkelijk nodig heb en wat mij juist bij mezelf vandaan brengt. Het antwoord hoeft dan niet steeds van buitenaf te komen; het mag ontstaan vanuit mijn eigen innerlijke weten.
Dit is wat ik op dit moment in de boodschap herken. Voor jou kunnen de woorden een andere betekenis hebben. Neem daarom vooral mee wat jou raakt en vertrouw op wat jij vanbinnen voelt.
Een vraag voor jou
Wat betekent ware zelfzorg voor jou wanneer je alle verwachtingen en afleidingen van buitenaf even loslaat?
Misschien hoef je het antwoord niet onmiddellijk te bedenken. Keer eens naar binnen, word stil en voel wat zich wil laten zien.
Ik deel deze woorden zoals ik ze heb ontvangen. Voel zelf wat ze voor jou betekenen en behoud altijd je eigen innerlijke onderscheidingsvermogen.
Reactie plaatsen
Reacties